Οι Οικολόγοι Πράσινοι για τις συμφωνίες TTIP και CETA

Επιστολή Ευρωπαίων Πρασίνων για ελληνικό χρέος και εργασιακά προς Γιούγκερ, Ντομπρόβσκις, Μοσχοβισί, Τίσεν

Σάββατο, 03 Δεκ. 2016, 00:00  |  Ειδήσεις - Ευρωπαίοι Πράσινοι PDFΕκτύπωσηE-mail

Ελάφρυνση του χρέους χωρίς καταπάτηση εργατικών δικαιωμάτων

Επιστολή προς τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν-Κλοντ Γιούνγκερ, τον αντιπρόεδρο της Επιτροπής, αρμόδιο για θέματα ευρώ και δημοσίου διαλόγου, Βάλντις Ντομπρόβσκις, τον ευρωπαίο επίτροπο για τις οικονομικές υποθέσεις, Πιερ Μοσκοβισί και το μέλος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αρμόδιο για την απασχόληση, τις κοινωνικές υποθέσεις, τις δεξιότητες και την κινητικότητα του εργατικού δυναμικού, Μαριάν Τίσεν, απέστειλαν χθες 2 Δεκεμβρίου οι Ευρωπαίοι Πράσινοι, σχετικά με την ρύθμιση του ελληνικού χρέους και τις διαπραγματεύσεις για τα εργασιακά, ενόψει του Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου. Στην επιστολή, που υπογράφουν οι Πράσινοι Ευρωβουλευτές Ζβεν ΓκίγκολντΕρνστ ΟυρτασούνΦιλίπ Λαμπέρτς και Ζαν Λάμπερτ, τονίζεται η ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, όπως έχουν υποσχεθεί οι θεσμοί, χωρίς την παράλληλη προσβολή και καταπάτηση των θεσμοθετημένων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, θεμελιωδών εργατικών δικαιωμάτων που πρέπει να ισχύουν για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες.

Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι πραγματοποιούν αυτές τις μέρες το 25ο ετήσιο Συνέδριό τους στην Γλασκώβη, από τις 2 - 4 Δεκεμβρίου με συμμετοχή ελληνικής αποστολής αποτελούμενη από τους εκπροσώπους στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα, Μαρία Πετεινάκη και Μιχάλη Μπάκα, τα μέλη της Εκτελεστικής Γραμματείας, Χριστίνα Ευθυμιάτου, Κώστα Διάκου και του Αν. ΥΠΑΑΤ, Γιάννη Τσιρώνη.

Ακολουθεί ολόκληρη η επιστολή των Ευρωπαίων Πρασίνων

Αγαπητέ Πρόεδρε, αγαπητέ Αντιπρόεδρε, αγαπητοί Επίτροποι

Το τρίτο ελληνικό διαρθρωτικό πρόγραμμα φτάνει σε κρίσιμη καμπή στο Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου. Ανάλογα με την πρόοδο που θα επιτευχθεί στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης, το Eurogroup θα επανεξετάσει το θέμα της αναδιάρθρωσης του ελληνικού δημόσιου χρέους, όπως έχει δεσμευτεί με την ανακοίνωση της 25ης Μαΐου 2016. Συνεπώς είναι φανερό ότι όχι μόνο η Ελλάδα έχεις υποχρέωση να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, αλλά ότι και οι εταίροι είναι υποχρεωμένοι να τηρήσουν το δικό τους μέρος της συμφωνίας.

Μια συνολική συμφωνία που θα περιλαμβάνει και μέτρα μείωσης του χρέους πέραν του βραχυπρόθεσμου ορίζοντα, θα εξασφαλίσει ότι το χρέος είναι σε βιώσιμη πορεία μείωσης, θα συμβάλλει αποφασιστικά στην οικονομική ανάκαμψη της χώρας και θα διασφαλίσει την επιστροφή της Ελλάδας στις αγορές το επόμενο έτος.

Η Ελλάδα από την πλευρά της είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει τις συμφωνημένες μεταρρυθμίσεις, όπως την νομοθεσία για την φοροδιαφυγή, εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα, επιλεγμένα μέτρα για τον ανταγωνισμό και τη γραφειοκρατία, όπως επίσης να εγκαθιδρύσει διαφανές νομικό πλαίσιο για την χρηματοδότηση των κομμάτων. Σε κάθε περίπτωση όμως, οποιαδήποτε μέτρα ελάφρυνσης του χρέους δεν θα συνοδευτούν από εργασιακές μεταρρυθμίσεις ή περιορισμούς στα θεμελιώδη εργατικά δικαιώματα που θα θέσουν την Ελλάδα εκτός του Ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.

Βάσει δημοσιευμάτων, φαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση δέχεται πιέσεις ώστε να αποδεχθεί πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και άλλων εργατικών νόμων, σαν προαπαιτούμενο για συμφωνία περί χρέους. Ειδικά η Ελλάδα εμποδίζεται όχι μόνο να επαναφέρει το διαπραγματευτικό πλαίσιο περί κατώτατου μισθού στην αρμοδιότητα των κοινωνικών εταίρων, αλλά επίσης και να επαναφέρει την επέκταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, αλλά και να επανεισάγει την αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης. Η τελευταία επιτρέπει στις εταιρίες να καθορίζουν τον κατώτατο μισθό, χειροτερεύοντας περαιτέρω το εισόδημα των πολιτών. Όσον αφορά τις ομαδικές απολύσεις εξασκείται πίεση για χαλάρωση του επιτρεπόμενου τους ορίου.

Είναι βασικό να επισημανθεί ότι οι συμφωνημένες υποχρεώσεις του τρίτου μνημονίου προβλέπουν μόνο ότι: «Οι αρχές θα εναρμονίσουν τις ομαδικές απολύσεις και τις συλλογικές συμβάσεις με τις βέλτιστες πρακτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Όμως η πλειοψηφία των Ευρωπαϊκών χωρών έχουν υιοθετήσει υψηλότερα όρια στις συλλογικές απολύσεις σε σχέση με την Ελλάδα. Επιπλέον, το πόρισμα της επιτροπής ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, που συστήθηκε για να αποσαφηνίσει ποιες είναι αυτές οι ευρωπαϊκές βέλτιστες πρακτικές, κατέληξε σε πλειοψηφική πρόταση για επαναεισαγωγή της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης, καθώς αυτό αντανακλά την κοινή πρακτική των περισσότερων ευρωπαϊκών χωρών. Σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του ΔΝΤ, η επιτροπή εμπειρογνωμόνων κατέδειξε ότι η συλλογικές διαπραγματεύσεις δεν είναι αντιθετικές με την οικονομική πρόοδο και ανάπτυξη.

Έτσι, είναι φανερό ότι τα σχέδια των θεσμών για τις μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας στην Ελλάδα είναι αντίθετα με τις βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής ΈνωσηςΣυγκεκριμένα παραβιάζουν το πνεύμα του άρθρου 28 του Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το άρθρο 6 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, και το άρθρο 1 της διάταξης 472/2013 όπου θωρακίζεται το δικαίωμα εργατών και εργοδοτών να διαπραγματεύονται και να υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις. Είναι επίσης σημαντικό να επισημανθεί σε αυτό το σημείο ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με αφορμή την υπόθεση της «Λήδρα διαφημιστικής» (LedraAdvertising), επιβεβαίωσε ότι η Κομισιόν διατηρεί τον ρόλο του φύλακα-προστάτη των Συνθηκών και Συμφώνων όταν λειτουργεί στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης και ότι δεσμεύεται από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία όσον αφορά στον σχεδιασμό και εφαρμογή των προβλεπόμενων από το μνημόνιο.

Γι αυτό ζητούμε από την Κομισιόν, σε ευθυγράμμιση με τις προσπάθειες της, να εγκαθιδρύσει έναν ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, να απέχει από τη συνεισφορά προτάσεων για την Ελλάδα, οι οποίες είναι αντίθετες προς το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο, και να αποφύγει την διασύνδεση μέτρων ανακούφισης του χρέους με μεταρρυθμίσεις που αντί να φέρνουν πιο κοντά, απομακρύνουν την Ελλάδα από την υπόλοιπη Ευρώπη.

Πέραν των ξεκάθαρων νομικών απαιτήσεων υπάρχει και ένα καίριο πολιτικό ερώτημα: Σε αυτούς τους ταραγμένους καιρούς η εικόνα μιας Ευρώπης που επιβάλλει σε ένα κράτος μέλος της μια αυθαίρετη παρέκκλιση από το ευρωπαϊκό και διεθνές εργατικό δίκαιο, το μόνο που κάνει είναι να ενδυναμώνει την απογοήτευση και δυσπιστία στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και την δημοκρατία, και να συνεισφέρει περαιτέρω στην αποσύνθεση της Ένωσης.


e-max.it: your social media marketing partner