• η Κυβέρνηση εφάρμοσε σειρά μέτρων εξαιρετικής Φορολογικής επιβάρυνσης ΚΑΘΕ σχετικής με τον Τουρισμό δραστηριότητας (διαμονή – εστίαση – μεταφορές / συγκοινωνίες – ναυλώσεις σκαφών), απομειώνοντας δραματικά τόσο την βιωσιμότητα των πολύ μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων (κύρια οικογενειακού και προσωπικού χαρακτήρα) όσο και την συγκριτική Ανταγωνιστικότητα του Ελληνικού χώρου ως τουριστικού προορισμού, συγκρινόμενη με χώρες παρόμοιου χαρακτήρα και προσφερόμενων υπηρεσιών,
• ο περιορισμός των Υποστηρικτικών Χρηματοδοτήσεων στο ελάχιστο έως μηδενικό, οφείλεται σε βασική σειρά διαφορετικών “πυλώνων” που λειτούργησαν αρνητικά στην διάρκεια της 2ετίας 2015-2017 και συμπληρωματικά κατάργησαν σχεδόν απόλυτα την πρόσβαση μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων σε Χρηματοδοτικά κονδύλια : α/ οι περιορισμοί (credit control) των Τραπεζικών συναλλαγών , β/ η μη-πρόβλεψη και μη-θεσμοθέτηση υποχρεώσεων σοβαρών Χρηματοδοτικών Εκροών των Τραπεζικών Κεφαλαίων όπως αυτά διαμορφώθηκαν μετα την χρηματοδοτική .στήριξη απο το Ελληνικό Κράτος – ως ικανό ποσοστό (π.χ. 15-20%) των 45 δισεκατομμυρίων που τους δόθηκαν, γ/ ο καταμερισμός και η ενεργοποίηση  μέσω του Ε.Σ.Π.Α συγκεκριμένων Προγραμμάτων Στήριξης απευθυνόμενων στις επιχειρήσεις του ευρύτερου Τουριστικού τομέα, με διπλή έμφαση τόσο στην διατήρηση-εκσυγχρονισμό υπαρχόντων και λειτουργουσών επιχειρήσεων όσο και στην αυστηρά επιλεκτική στήριξη Έναρξης νέων ως συμπλήρωση Μη υπαρχουσών και παρεχόμενων μορφών τουρισμού και υπηρεσιών (καθοριζόμενες μετά απο τοπική διαβούλευση Ο.Τ.Α. – Επιμελητηρίων και Ενώσεων Τουριστικών επιχειρηματιών) – ΚΑΝΕΝΑ Απολύτων τέτοιο Πρόγραμμα δεν έχει προκηρυχθεί μετά το 2013 – 2014 !!!
• ο πραγματικά Ελλιπέστατος Χωροταξικός Σχεδιασμός , όσον αφορά το σύνολο σχεδον των Διαφορετικών Τομέων που ως χώρα θα έπρεπε να αναδείξουμε και να προωθήσουμε μελλοντικά, στερεί και τον Τουρισμό απο κρίσιμες “χαρτογραφήσεις” και “νομοθετικές οριζόντιες ρυθμίσεις”, που τις χρειαζόμαστε…”εχθές” !!! Αυτό βέβαια προϋποθέτει ενδελεχή προηγούμενη Ανοικτή Διαβούλευση μεταξύ του συνόλου των Φορέων και των ενδιαφερόμενων θεσμικών εκπροσώπων : Σ.Ε.Τ.Ε. – Ε.Ο.Τ. – Ξ.Ε.Ε. – Π.ΟΜ.ΙΔ.Α. – Σύλλογοι Εργαζομένων – Επιμελητήρια – Περιφερ. Αυτοδιοικήσεις – Ο.Τ.Α. – Σ.τ.Ε. – Τ.Ε.Ε. – Σ.Α.Δ.Α.Σ. – Σύλλογος Χωροτακτών-Πολεοδόμων – Σύλλογος Προστασίας της Φύσης – Δασικές Υπηρεσίες – Πανεπιστήμια – Ινστιτούτα – Λιμενικές Αρχές ,

Εμφατικά εμείς προτείνουμε και πάγια υποστηρίζουμε :

• Τον άμεσο Επαναπροσανατολισμό απο το παρωχημένο και ελάχιστα πλέον αποδοτικό για την Ελληνική Οικονομία Μοντέλο του Μαζικού Τουρισμού – χαμηλού κόστους και ολοκληρωτικά ελεγχόμενο απο Διεθνείς Διοργανωτές- Managers, με αυτό του Οικογενειακού και Κοινωνικοποιημένου Τουρισμού που δεκαετίες τώρα ασκείται με επιτυχία απο τους ιδιώτες και τα φυσικά πρόσωπα εγκατεστημένα στους τόπους και τους τουριστικούς προορισμούς, ,με ιδιαίτερη έμφαση στην Εξατομίκευση – Εξειδίκευση των προσφερόμενων υπηρεσιών . Επίσης προτείνουμε τον γενικότερο σχεδιασμό Ανάπτυξης και Προβολής του Εναλλακτικού Τουρισμού στο σύνολο των πολυμορφικών δραστηριοτήτων του, Οχι μονο του Συνεδριακού (που αναφέρθηκε ο πρόεδρος της Ν.Δ.) , αλλά και των : Αρχαιολογικών επισκέψεων και εκδρομών – Περιπατητικών μονοπατιών – Ορειβατικών εξορμήσεων – Ναυλώσεων σκαφών και θαλάσσιων Περιηγήσεων – Αγροδιατροφικού (Πολυλειτουργικά Αγροκτήματα) – Οινογνωσίας και επίσκεψης περιοχών οργανωμένης αμπελουργίας – Γαστρονομικές εκδρομές – Φυσιολατρικός – Παρατήρησης και καταγραφής (φωτογραφία – βιντεοσκόπηση) Τοπίων και συγκεντρώσεων Βιοποικιλότητας – Υγείας και Ευζωΐας (Λουτροπόλεις – μονάδες Spa – ταξίδια για εξειδικευμένες θεραπείες και ιατρικές υπηρεσίες) – Τουρισμός πόλεων (City Break – BnB – Παγκόσμιας εμβέλειας Μνημεία και Μουσεία, ανοικτά 18ωρο) – Αεροναυτικός τουρισμός – Ενδονησιακές μικρές κρουαζιέρες – Συμμετοχής σε Αθλητικές Διοργανώσεις (ανοικτές σε ερασιτέχνες : Extreme Sports – Wind-gliding – Surfing – Ιστιοπλοΐα – Κολύμβηση μεγάλων αποστάσεων και πορθμών – Μαραθώνιοι Δρόμοι – Τουρνουά Ποδηλασίας κ.αλ.),
• Την Ανάδειξη της Ελληνικότητας, της εξωστρεφούς συμπεριφοράς Φιλοξενίας, της ποιοτικής εξυπηρέτησης και του ανθρωποκεντρικού χαρακτήρα, της Μεσογειακής Διατροφής και Γαστρονομίας, της Φιλοσοφίας με κέντρο τον Άνθρωπο, όπως απαραχάρακτα στοιχειοθετείται απο την Αρχαιότητα, τον Ελληνικό Πολιτισμό και την Γένεση της Δημοκρατίας – της Ισονομίας και του Δικαίου του Πολίτη. Όλα αυτά απο απλές φιλολογικές αναφορές στα βιβλία πρέπει να ανασυστήσουν Κώδικα Εκπαίδευσης και Συμπεριφοράς για το σύνολο των εμπλεκόμενων, εργαζόμενων και ευρύτερα συσχετιζόμενων με τις προς τρίτους Υπηρεσίες. Απαιτείται σύγχρονη “Αποκωδικοποίηση” και Εντατική Δια Βίου Εκπαίδευση στις αξίες αυτές απο θεσμικούς Φορείς – Ο.Τ.Α. – Επιμελητήρια – Συλλόγους.

Για πληροφορίες

Φραντζέσκος Καλλιβρούσης 6975950642

Παναγιώτης Σουκαράς τηλ. 6955052940

Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος σε περιόδους κρίσης δεν αποτελεί πολυτέλεια, παραμένει υποχρέωση προς τις μελλοντικές γενιές αλλά και αποτελεί οδό εξόδου από την κρίση. Αυτή την ανάγκη πρέπει να την υπηρετήσει ο Τουρισμός διπλά – και γιατί βασίζεται σε αυτό ακριβώς το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον αλλά και επειδή αποτελεί τον μόνο σοβαρό σήμερα πυλώνα της οικονομίας μας με τον τραπεζικό να παραπαίει και τον ναυτιλιακό να παρακμάζει αργά αλλά σταθερά. Πρέπει επιτέλους να εστιάσουμε στην Τουριστική ποιότητα και όχι στην ποσότητα και τον γιγαντισμό και να μην βαφτίζουμε ως τουριστική ανάπτυξη για τον 21ο αιώνα το ρήαλ εστέητ, το ξεπούλημα των τελευταίων ελεύθερων παραλιακών και νησιωτικών χώρων σε αδιαφανή και υπεράκτια επενδυτικά σχήματα, και τη φοροδιαφυγή μέσω της ανεξέλεγκτης ενοικίασης τουριστικής κατοικίας από ξένους σε ξένους. Επίσης να μην χρησιμοποιούμε την ανάγκη απλοποίησης της νομοθεσίας για να παρακάμψουμε μέσω διαδικασιών φαστ τρακ δίκαιες και δημοκρατικές σε τελευταία ανάλυση, αντιδράσεις τοπικών και περιβαλλοντικών φορέων. Αντίθετα χρειάζεται στενή συνεργασία των τουριστικών φορέων με τις τοπικές κοινωνίες, τους δήμους και τις περιφέρειες για αποκέντρωση, απογραφειοκρατικοποίηση, για ουσιαστική, διαφανή και δημοκρατική συνεκμετάλλευση των τελευταίων ευκαιριών που δίνει η Ευρώπη μέσω του ΕΣΠΑ αλλά και αυτοοργάνωση και αυτοχρηματοδότηση για τη δημιουργία βιώσιμων και επώνυμων τουριστικών προϊόντων με τοπικό χαρακτήρα και τοπικό δημοκρατικό έλεγχο. Χρειάζεται επίσης, σε εποχή ισχνών αγελάδων, ιδιαίτερη στήριξη και όχι απαξίωση του κοινωνικού τουρισμού και της τουριστικής εκπαίδευσης, των συλλογικών και συνεταιριστικών προσπαθειών στον τουρισμό και φυσικά των σκληρά εργαζομένων στον τουρισμό. Οι μεγάλες και ισχυρές τουριστικές επιχειρήσεις και οι φορείς τους θα πρέπει να αναλάβουν το βάρος που τους αναλογεί και να μην πιέζουν συνέχεια για φορολογικές απαλλαγές, αλλά αντίθετα να στηρίζουν τους εργαζόμενούς τους αντί να τους υποκαταστούν με φθηνότερους δήθεν εκπαιδευόμενους. Επίσης να στηρίξουν οικονομικά σε τοπικό επίπεδο θέματα ποιότητας και ουσίας, τη δημιουργία κοινωφελών πολιτιστικών και περιβαλλοντικών υποδομών όπως η ανακύκλωση στους τουριστικούς προορισμούς. Πρέπει επίσης να σταματήσει η σκανδαλώδης επιδότηση του αεροπλάνου σε βάρος οικολογικότερων μέσων μεταφοράς όπως το τρένο, με συγκεκριμένα συμφέροντα να μπλοκάρουν εσαεί την δημιουργία υποδομών οικολογικής μετακίνησης των επισκεπτών. Το μοντέλο sun-sea-sand δεν πρέπει να υποκατασταθεί από το golf – casino – villas for rent, αλλά από το τρίπτυχο τοπικότητα – περιβάλλον – πολιτισμός – όχι μόνο για να έχει μέλλον ο Τουρισμός μας αλλά και η χώρα μας.

Η κυβέρνηση επιδιώκει αυτές τις μέρες να περάσει με διαδικασίες εξπρές από τη Βουλή το «Σχέδιο Νόμου (Ρυθμίσεις για την ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση – θέματα αρμοδιότητας Υπουργείου Οικονομικών, Πολιτισμού και Τουρισμού και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης)  που περιλαμβάνει διαφορετικά και σοβαρά ζητήματα, ακυρώνοντας έτσι την στοιχειώδη υποχρέωση που έχει για διαφάνεια και δημόσια διαβούλευση. Τόσο η προηγούμενη κυβέρνηση όσο και η σημερινή προετοίμαζαν ένα σχέδιο που θα οδηγούσε σε μαζική κατασκευή, από μεγάλους ομίλους, των λεγόμενων «σύνθετων τουριστικών κατοικιών», δηλαδή μικτών επενδύσεων ξενοδοχείου και τουριστικών κατοικιών.

• Η Περιφέρεια δεν μπορεί να «αδιαφορήσει» για ένα θέμα που θα επηρεάσει δραματικά τα νησιά και τις νησιωτικές κοινωνίες. Πρέπει να πάρει θέση.
• Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες που έχουν απέναντι στη συνείδησή τους, στα νησιά μας και στους νησιώτες. Προτείνουμε να αποφασιστεί να μπει και να συζητηθεί το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο στις 1 Αυγούστου στη Νάξο, ακόμα και αν χρειαστεί να «χάσουμε» τον ύπνο μας. Μάλιστα καταθέτουμε και σχετικό σχέδιο ψηφίσματος
• Οι νησιωτικές κοινωνίες να ενεργοποιηθούν πριν να είναι αργά
• Δεν πρέπει να αφήσουμε – στο όνομα των δημοσιονομικών προβλημάτων – να καταστραφούν τα νησιά και να προστεθεί τεράστιο οικονομικό χρέος. Η κρίση στις ΗΠΑ και το παράδειγμα της Ισπανίας μας θυμίζουν ότι αυτό που πάει να γίνει πρόκειται για έγκλημα εκ προμελέτης. 

Ο πρωθυπουργός, που ξεσπάθωνε εναντίον του Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΠΧΣΑΑ) Τουρισμού, που προώθησε ο κύριος Σουφλιάς, φέρνει τώρα μια πολύ χειρότερη εκδοχή του. Μάλιστα η κυβέρνηση αγνοεί, αντιδημοκρατικά, πλήρως αυτούς που θα υποστούν τις κύριες συνέπειες των αποφάσεων της, δηλαδή τις νησιωτικές κοινωνίες, και όσους θα καταβάλουν το οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος από αυτές τις επιλογές. Η κατασκευαστική φούσκα αποτέλεσε την αρχή της κρίσης σε ΗΠΑ, Ισπανία και Ιρλανδία. Γιατί η Κυβέρνηση πιστεύει ότι η Ελλάδα δεν θα βυθιστεί σε ακόμα μεγαλύτερη κρίση με αυτό το σχέδιο;

Το νομοσχέδιο που θα επηρεάσει δραματικά τις νησιωτικές κοινωνίες προβλέπει:

• Κάλυψη της δομημένης  επιφάνειας με τουριστικές κατοικίες σε ποσοστό 35% ή στην καλύτερη περίπτωση 30%
• Απαιτούνται μόλις 100 ή έστω 150 στρέμματα από κάποιον επιχειρηματία, ώστε να αποκτήσει  τα πλεονεκτήματα του νομοσχεδίου. Μάλιστα κάποιοι όμιλοι που ήξεραν τα σχέδια των κυβερνήσεων έχουν προβεί ήδη σε αγορές και μεταβιβάσεις εκτάσεων, αναδεικνύοντας την μεγάλη διαπλοκή πολιτικής εξουσίας και ισχυρών οικονομικών συμφερόντων.  Ενώ τα Προγράμματα προστασίας του περιβάλλοντος, τα ρυθμιστικά σχέδια, τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια και τα Σχέδια Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης (ΣΧΟΟΑΠ) προχωράνε με ρυθμό χελώνας, η κυβέρνηση αλλάζει στην κυριολεξία τον χάρτη και τις πολιτικές, χωρίς στοιχειώδη διάλογο με την αυτοδιοίκηση.
• Δόμηση 100 ή 150 στρεμμάτων ακόμα και σε πολύ μικρά νησιά, ανατρέποντας την αρμονία δομημένου και φυσικού περιβάλλοντος που πέτυχαν για αιώνες οι σοφές κοινωνίες στο Ν Αιγαίο. Αν και υπάρχει ήδη ένα τσουνάμι υπερδόμησης στα νησιά τις τελευταίες δεκαετίες, δεν εξετάζονται οι επιπτώσεις μέχρι τώρα στον μοναδικό φυσικό και πολιτισμικό πλούτο που αντιπροσωπεύουν τα νησιωτικά οικοσυστήματα όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για ολόκληρη τη Ευρώπη.
• Αιγιαλοί και παραλίες που έχουν την ατυχία να βρίσκονται δίπλα σε ακίνητα που ανήκουν στα ΕΤΑ χαρακτηρίζονται πλέον μέρος των “Τουριστικών Δημόσιων Κτημάτων”, για να προωθηθεί η “ολοκληρωμένη” εκμετάλλευσή τους.

Μια τέτοιου μεγέθους αλλαγή στον τουρισμό, μαζική τουριστική κατοικία με μεγάλους συντελεστές κάλυψης επιφανειών:

• Θα ανατρέψει για πάντα τις ισορροπίες που υπάρχουν στις νησιωτικές κοινωνίες (περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές). Πιο βίαιες θα είναι οι αλλαγές για τα μικρότερα νησιά. Το πλούσιο περιβαλλοντικό και πολιτισμικό απόθεμα  θα χαθεί μια και καλή από τα νησιά μας, που αναμένεται να είναι και ο κύριος «στόχος» των επενδύσεων του συγκεκριμένου νόμου.
• Θα αφαιρέσει τουρίστες από μικρές και μεσαίες τουριστικές μονάδες και από δραστηριότητες που ενισχύουν την βιωσιμότητα των τοπικών κοινωνιών. Η υπέρμετρη δόμηση σε τουριστικούς προορισμούς λειτουργεί σε βάρος της ανταγωνιστικότητάς τους. Η υποβάθμιση του τοπίου απογοητεύει τους ευαισθητοποιημένους επισκέπτες και έτσι τείνει να μειώσει τη δαπάνη/ είσπραξη ανά επισκέπτη. Στην Ισπανία γκρεμίζουν κτίρια για να ανακτήσουν την ποιότητα στο χώρο. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλές ενώσεις μικρομεσαίων ξενοδόχων και στο Ν Αιγαίο – και όχι μόνο οι περιβαλλοντικές οργανώσεις – έχουν εκφράσει τις επιφυλάξεις ή την πλήρη αντίθεσή τους στο σχέδιο, αντιλαμβανόμενοι ότι απειλείται η επιβίωσή τους.
• Θα επιταχύνει φαινόμενα συγκέντρωσης του οφέλους σε πολύ λίγους (κυρίως μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες και ισχυρούς τουριστικούς ομίλους) και μεταφορά του κόστους στους νησιώτες και τους πολλούς, αυξάνοντας περαιτέρω το κόστος της γης, της καθημερινής ζωής και της απόκτησης κοινωνικών υποδομών, που είναι ήδη πολλαπλάσιο για τους κατοίκους των νησιών σε σχέση με αυτό άλλων περιοχών
• Θα μεγενθύνει τα περιβαλλοντικά προβλήματα στα νησιά  (αύξηση ζήτησης για νερό,  αποβλήτων και ενέργειας). Προσθέτοντας και άλλες πιέσεις στις νησιωτικές κοινωνίες και τους δήμους –  που αδυνατούν συχνά να ανταποκριθούν στις ήδη υπάρχουσες – τις οδηγούμε σε κατάρρευση. Στα μεγάλα υπερκορεσμένα νησιά όπως η Ρόδος και η Κως, όπου είναι πιο εύκολο να βρεθούν τα 100.000 ή 150.000 τ.μ,  οι τουριστικές κλίνες είναι ήδη παραπάνω από τη φέρουσα ικανότητα τους. Για παράδειγμα, τα δύο αυτά νησιά παράγουν πάνω από 58,5% των στερεών αστικών απορριμμάτων του Ν. Αιγαίου, τα προβλήματα με την αποχέτευση ή την ενέργεια είναι ήδη τεράστια και οι λοιπές υποδομές σε αεροδρόμια, λιμάνια, δρόμους, ενέργεια κλπ δεν μπορούν να καλύψουν καν τις σημερινές ανάγκες.

Η υπέρμετρη δόμηση σε τουριστικούς προορισμούς και η αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας και φυσικών πόρων θα αυξήσει τη συμμετοχή της χώρας στην κλιματική αλλαγή, θα οδηγήσει σε αποτυχία την επίτευξη των στόχων εξοικονόμησης ενέργειας και μείωσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, θα αυξήσει τις αρνητικές συνέπειες της προϊούσας κλιματικής αλλαγής, μεταξύ άλλων δημιουργώντας τεράστιο οικονομικό κόστος για τις νησιωτικές κοινωνίες. Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας η μη λήψη μέτρων για την κλιματική αλλαγή θα έχει οικονομικό κόστος για τη χώρα που ξεπερνάει τα 700 δισεκατομμύριο ευρώ μέχρι το τέλος του αιώνα, δυο δηλαδή φορές το σημερινό δημοσιονομικό χρέος. Θα συνεχίσουμε να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά με πολιτικές σαν και αυτή που προωθεί η κυβέρνηση ή θα προσπαθήσουμε να την σβήσουμε;

Πρόκειται ξεκάθαρα για Τουριστική Πολιτική, με βίαιη αλλαγή χρήσεων σε βάρος του περιβάλλοντος και του τοπίου. Η μαζική τουριστική κατοικία:

• ΔΕΝ θα συμβάλει σε άνθιση άλλων μορφών οικονομίας, αντίθετα θα λειτουργήσει ανταγωνιστικά προς ολοκληρωμένες οικονομικές δραστηριότητες και βιώσιμες μορφές τουρισμού, αφού συνήθως οι χρήστες αυτών των τουριστικών κατοικιών έρχονται για λίγες μέρες – και συχνά κουβαλάνε όλα τα αναγκαία από αλλού και αφήνουν πίσω τους στερεά και υγρά απόβλητα που πρέπει να διαχειριστούν οι τοπικές κοινωνίες.   
• ΔΕΝ θα προσφέρει εργασία σε ντόπιους οικοδόμους, αφού συνήθως οι μεγάλοι κατασκευαστικοί όμιλοι που θα επωφεληθούν κουβαλάνε δικά τους συνεργεία από άλλες περιοχές. Υπάρχει η εμπειρία από το τι συνέβη στην Πάρο, με την εφόρμηση των κατασκευαστικών εταιριών την περίοδο της «φούσκας» του χρηματιστηρίου που μετατράπηκε σε «κατασκευαστική φούσκα» με χιλιάδες απούλητες κατοικίες.

Αυτό το μοντέλο τουρισμού συνδέεται με διαφθορά και διάλυση του κοινωνικού ιστού μικρών κοινωνιών, όπως έχει αποδειχθεί με το ισπανικό «παράδειγμα» που σήμερα είναι συνώνυμο με εκατοντάδες χιλιάδες απούλητες τουριστικές κατοικίες, καταστροφή θαυμάσιων περιοχών, διαφθορά και τεράστια οικονομική φούσκα. Όμως, φαινόμενα μεγάλης διαφθοράς έχουν καταγραφεί στους σχετικούς τομείς και στην περιφέρεια Ν Αιγαίου, όπως ξέρουμε όλοι πολύ καλά. Το σχέδιο αυτό μπορεί να επιφέρει μια καταστροφή εξίσου ή περισσότερο επώδυνη με την χρεοκοπία του κράτους.

Στερούμε από τα παιδιά μας την δυνατότητα να οργανώσουν τη ζωή τους με ένα λογικό κόστος. Ποιος θα πληρώσει την κατακόρυφη αύξηση του κόστους απόκτησης και μεταβίβασης της γης; Πώς θα μπορέσουν να στεγάσουν την δική τους ζωή όταν οι τιμές πετάνε στα ύψη; Πέρα από την στέρηση των προοπτικών να βρουν μια αξιοπρεπή ζωή, να έχουν δίκαιη πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας, παιδείας και πολιτισμού, θα τα φορτώσουμε με επιπλέον οικονομικά και περιβαλλοντικά χρέη;

• Ποιος θα πληρώσει το κόστος για τους δρόμους, τα δίκτυα για νερό κι ενέργεια, τις υπηρεσίες και τις υποδομές για χιλιάδες επιπλέον τουριστικές κατοικίες που θα κατοικούνται ελάχιστες μέρες το χρόνο αλλά θα απλώνονται στον χώρο, αρκεί οι επιχειρηματίες να «συγκεντρώνουν» 100-150 στρέμματα;
• Πώς θα αντιμετωπιστεί η εγκληματικότητα (κλοπές, διαρρήξεις κα) που συνοδεύουν περιοχές που χάνουν την συνοχή τους και μετατρέπονται σε προάστια αστικών περιοχών που τον περισσότερο χρόνο είναι ακατοίκητα, με άδεια σπίτια; Γιατί δεν διδασκόμαστε από όσα συμβαίνουν πλέον στην Μύκονο ή και σε άλλα νησιά;  Θα γεμίσουν τα νησιά με κάμερες, συρματοπλέγματα και σεκιουριτάδες, φαινόμενα που έκαναν ήδη την εμφάνισή τους σε κάποια νησιά;

Πιστεύουμε στη βιωσιμότητα, σε μορφές οικονομίας και τουρισμού που αποτελούν γέφυρα μεταξύ της σοφίας του παρελθόντος και ενός πράσινου/οικολογικού μέλλοντος. Υπάρχει διαφορετικός δρόμος, να αντιμετωπίσουμε την βαθιά κρίση, με κοινωνικά και περιβαλλοντικά υπεύθυνες πολιτικές. Χρειάζεται και η Περιφέρεια να υιοθετήσει πολιτικές που θα κάνουν ποιοτικό, οικολογικό, υπεύθυνο τον τουρισμό, ώστε να διατηρεί την ποιότητα του περιβάλλοντος τόσο για τους μόνιμους κατοίκους όσο και για τους επισκέπτες. Μόνο έτσι η κοινωνία θα κερδίσει μακροχρόνια και θα βγει ζωντανή από την κρίση.

Έχουμε καταθέσει προτάσεις για το πώς μπορεί να υπάρχει ένα διαφορετικό μοντέλο οικονομίας για το Ν Αιγαίο προς όφελος ταυτοχρόνως της απασχόλησης, της ευημερίας, του περιβάλλοντος και της κοινωνικής συνοχής. Χρειάζεται, προφανώς, να προχωρήσουμε σε αλλαγές όλων όσα μας οδήγησαν στη χρεοκοπία και στην καταστροφή, να αντιμετωπίσουμε τα δημοσιονομικά προβλήματα, να αναζωογονήσουμε μέσα από βαθιές αλλαγές προς πράσινη κατεύθυνση την οικονομία. Δεν προσφέρουν λύσεις, όμως, οι κινήσεις πανικού της κυβέρνησης ή η εξόντωση της κοινωνίας και του περιβάλλοντος στο όνομα της δημοσιονομικής «εξυγίανσης» και η επιστροφή σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που  βασίζεται σε  συνταγές που χαρακτηρίστηκαν από παταγώδη αποτυχία και σε πολλά άλλα μέρη του κόσμου. Η ασυγκράτητη δόμηση έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα που δυστυχώς για τον τόπο, τα 2 κόμματα εξουσίας αδυνατούν να κατανοήσουν. Η ανάκαμψη της οικονομίας δεν προϋποθέτει καταστροφή του περιβάλλοντος, του τοπίου και του πολιτισμού. Αντιθέτως, οποιαδήποτε σοβαρή απόπειρα ανασυγκρότησης της οικονομίας σε χρονικές κλίμακες αντίστοιχες του μακροχρόνιου δανεισμού της χώρας, προϋποθέτει αδιαπραγμάτευτο σεβασμό στα παραπάνω. Δεν είναι μόνο θέμα ηθικής ή δικαιοσύνης απέναντι στις μελλοντικές γενιές. Είναι αναγκαία συνθήκη επιβίωσης.     

Οι σωστές κινήσεις στο Αιγαίο μπορούν να αποφέρουν πολλαπλασιαστικά οφέλη στην τοπική, περιφερειακή και εθνική οικονομία. Για παράδειγμα, στον ενεργειακό τομέα, το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με χρήση πετρελαίου στους σταθμούς της ΔΕΗ στα μη διασυνδεμένα με το δίκτυο νησιά, ανέρχεται ετησίως σε 700.000.000 ευρώ, ένα ποσό που αντιστοιχεί κάθε χρόνο στο ύψος 3 ΕΣΠΑ (που αφορούν το διάστημα 2007-2013). Οι τουρίστες καταναλώνουν κάθε χρόνο περίπου 40-45.000.000 γεύματα τα οποία, όμως, αποτελούνται κυρίως από τρόφιμα τα οποία εισάγονται από άλλες περιοχές αλλά και άλλες χώρες, συμβάλλοντας έτσι στην ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο της χώρας αντί να τροφοδοτούν την πρωτογενή παραγωγή, την ποιοτική και βιολογική καλλιέργεια και κτηνοτροφία αλλά και την μεταποίηση στα νησιά.

Ο ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ απευθύνεται στους Περιφερειακούς Συμβούλους Ν Αιγαίου, στους Δήμους και στους νησιώτες και προτείνει την έκδοση ενός ψηφίσματος που να εκφράζει την αντίθεσή του ΠΣ στο νομοσχέδιο της κυβέρνησης και στην διαδικασία του κατεπείγοντος, που έχει επιλέξει για το προωθήσει μέσα στο καλοκαίρι.

Είναι για την Περιφέρεια η ώρα των έργων και όχι των λόγων χωρίς αντίκρισμα. Ως ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ είχαμε καταθέσει εγκαίρως ερωτήσεις, είχαμε απευθύνει ερωτήματα προς την Περιφέρεια, εδώ και μήνες, που όμως απαξίωσε να μας απαντήσει. Τώρα κρινόμαστε όλοι μας και οι πράξεις ή η αδιαφορία μας θα μείνουν για πάντα χαραγμένες στην ιστορία του Ν Αιγαίου. Οι επόμενες γενιές θα μας κατηγορήσουν όχι για μόνο για όσα κάναμε μέχρι τώρα αλλά και γιατί καταστρέψαμε το μέλλον τους άβουλοι και δειλοί. Εμείς, ο ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ, θα παραμείνουμε η φωνή της συνείδησης. Θέλουμε να αποδείξουν όλοι οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι ότι πράγματι ψηφίζουν κι αυτοί με βάση τη συνείδησή τους. Ας σκεφτεί ο κάθε Περιφερειακός Σύμβουλος αν θα πει το μεγάλο ΝΑΙ ή το μεγάλο ΟΧΙ στην καταστροφή ενός πολιτισμού που επιβίωση σε αρμονία με τη φύση για χιλιάδες χρόνια και κινδυνεύει από «μικρούς» πολιτικούς.

Οικολογικός Άνεμος στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου

Περιφερειακός Σύμβουλος: Νίκος Χρυσόγελος
http://ecoanemos.wordpress.com, email: ecoanemos@gmail.com

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΩΝ ROOMS TO LET

Η Πολιτική πηγάζει από την Πόλη και τους Πολίτες, όχι από τις… Πωλήσεις.

Kατά γράμμα ακολουθεί την προτροπή της Γερμανικής Bild “Έλληνες πουλήστε τα νησιά σας”, το πολυμήχανο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών. Το νομοσχέδιο, που συμπληρώνει με το χειρότερο τρόπο τον Εφαρμοστικό Νόμο, οδεύει ήδη προς ψήφιση από τη Βουλή με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς δημόσια διαβούλευση,

• Οι διατάξεις του ανακαλύπτουν και προωθούν τα ήδη παρωχημένα στον υπόλοιπο κόσμο “σύνθετα τουριστικά καταλύματα” (mixed use resorts):
• Τμήματα τους θα είναι μικρά και μεγάλα διαμερίσματα ή βίλες – τουριστικές κατοικίες δηλαδή – που θα μπορούν να πωληθούν ή εκμισθωθούν μακροχρονίως.
• Τα συγκροτήματα, που θα χτιστούν με συντελεστή δόμησης 0,15 και ελάχιστο απαιτούμενο εμβαδόν 100 στρέμματα, θα έρθουν να προστεθούν στη νόμιμη και αυθαίρετη, εκτός σχεδίου, δόμηση.
• Αιγιαλοί και παραλίες που έχουν την ατυχία να βρίσκονται δίπλα σε ακίνητα που ανήκουν στα ΕΤΑ χαρακτηρίζονται πλέον μέρος των “Τουριστικών Δημόσιων Κτημάτων”, για να προωθηθεί η “ολοκληρωμένη” εκμετάλλευσή τους.

Πρόκειται ξεκάθαρα για Τουριστική Πωλητική, με βίαιη αλλαγή χρήσεων σε βάρος του περιβάλλοντος και του τοπίου. Πρακτικά η κυβέρνηση προωθεί την ολοκλήρωση της αποκοπής του τουρισμού από την υπόλοιπη τοπική οικονομία, με αυτάρκη συγκροτήματα “all inclusive” και επιλογές που δε μπορούν να σταθούν ούτε από οικονομική άποψη: Αρκεί να σκεφτούμε ότι μόνο στην Ισπανία υπάρχουν σήμερα ήδη για διάθεση εκατοντάδες χιλιάδες απούλητες τουριστικές κατοικίες, σε λουτροπόλεις – φαντάσματα. Η φούσκα αυτή μάλιστα των τουριστικών ακινήτων αποτέλεσε σε μεγάλο βαθμό την αφετηρία της οικονομικής κρίσης στη μεσογειακή αυτή χώρα.

Θέση των Οικολόγων Πράσινων είναι ότι η τουριστική κατοικία μπορεί να προωθηθεί μόνο σε πολύ περιορισμένη κλίμακα, με μακροχρόνιες μισθώσεις και ανακαινίσεις κτιρίων που ήδη υπάρχουν και δε χρησιμοποιούνται πια. Στην κατηγορία αυτή θα μπορούσαν να ανήκουν τα περισσότερα ΞΕΝΙΑ, που συνδυάζουν  ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία με προνομιακές τοποθεσίες, αλλά και εγκαταλειμμένα σπίτια σε παραδοσιακούς οικισμούς.

Αναλυτικότερα:

Kατά γράμμα ακολουθεί την προτροπή της Γερμανικής Bild “Έλληνες πουλήστε τα νησιά σας”, το πολυμήχανο πολυνομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών, στις διατάξεις για την τουριστική κατοικία. Το νομοσχέδιο, που συμπληρώνει με το χειρότερο τρόπο τον Εφαρμοστικό Νόμο, οδεύει ήδη προς ψήφιση από τη Βουλή με συνοπτικές διαδικασίες και χωρίς δημόσια διαβούλευση,

• Οι διατάξεις του ανακαλύπτουν και προωθούν τα ήδη παρωχημένα στον υπόλοιπο κόσμο “σύνθετα τουριστικά καταλύματα” (mixed use resorts):
• Τμήματα τους θα είναι μικρά και μεγάλα διαμερίσματα ή βίλες – τουριστικές κατοικίες δηλαδή – που θα μπορούν να πωληθούν ή εκμισθωθούν μακροχρονίως.
• Τα συγκροτήματα, που θα χτιστούν με συντελεστή δόμησης 0,15 και ελάχιστο απαιτούμενο εμβαδόν 100 στρέμματα, θα έρθουν να προστεθούν στη νόμιμη και αυθαίρετη, εκτός σχεδίου, δόμηση.
• Αιγιαλοί και παραλίες που έχουν την ατυχία να βρίσκονται δίπλα σε ακίνητα που ανήκουν στα ΕΤΑ χαρακτηρίζονται πλέον μέρος των “Τουριστικών Δημόσιων Κτημάτων”, για να προωθηθεί η “ολοκληρωμένη” εκμετάλλευσή τους.

Πρόκειται ξεκάθαρα για Τουριστική Πωλητική, με βίαιη αλλαγή χρήσεων σε βάρος του περιβάλλοντος και του τοπίου. Δεν έχει τόση σημασία αν πρόκειται για Πώληση Εξπρές, πώληση σταδιακή ή αργό θάνατο, και αν γίνεται στη σωστή τιμή, όπως άγχεται η αξιωματική αντιπολίτευση, αν τα στρέμματα για τα νέα συγκροτήματα τέρατα θα είναι 150 ή 100 (στα νησιά), ή αν το ποσοστό κατοικιών στα νέα τουριστικών συγκροτημάτων θα είναι 35% ή 30%.

Η ίδια κυβέρνηση που συγκεντρώνει τους μετανάστες από τις “λάθος” χώρες σε στρατόπεδα, θα επιδοτήσει βίλες για τους έχοντες και κατέχοντες από τις “σωστές” χώρες σε όλα τα νησιά και τις ακτές, ερήμην των τοπικών κοινωνιών, ανατρέποντας τις ισορροπίες τους (περιβαλλοντικές, κοινωνικές & οικονομικές) για πάντα.

Στα πλαίσια του φαστ τράκ, και της διακυβέρνησης ερήμην της τοπικής κοινωνίας και των νόμων, ιδρύεται Ειδική Υπηρεσία Προώθησης Τουριστικών Επενδύσεων στον ΕΟΤ (“υπηρεσία μιας στάσης”), αυτοτελές πολεοδομικό γραφείο στον ΕΟΤ, για την παράκαμψη τυχόν εμποδίων για τις μεγάλες ή σύνθετες τουριστικές επενδύσεις (ΠΟΤΑ) και η σύσταση Κεντρικής Συντονιστικής Ομάδας για τις τουριστικές επενδύσεις με εκπροσώπους όλων των εμπλεκομένων υπουργείων. Το real estate και το παλιό καλό τσιμέντο της εποχής των εργολάβων αλλά και του κ. Σουφλιά, μεταμφιέζονται σε “σύγχρονο τουριστικό προϊόν” το οποίο δεν έχει σημασία αν θα το αγοράσει κανείς, αρκεί να παραχθεί.

Κάτι τέτοιο καμιά σχέση δεν έχει με τον “ποιοτικό” (πόσο μάλλον τον οικολογικό) τουρισμό, ή με την, έτσι κι αλλιώς δύσκολη, μείωση της εποχικότητας. Από την άλλη, όμως, θα καταστρέψει για πάντα την ερημική νησιωτική & παράκτια εικόνα η οποία προσελκύει τους τουρίστες. Σε 10 χρόνια, όπου γυρνούν το κεφάλι τους θα βλέπουν ημιτελή συγκροτήματα και σκουριασμένες μπουλντόζες, αλλά και μινι-καζίνο / φρουτάκια, που επίσης προβλέπονται στο πολυνομοσχέδιο.

Στο ίδιο πολυνομοσχέδιο προβλέπεται η επιβολή ειδικού τέλους μετά από τριετία (2% επί της αντικειμενικής αξίας των ακινήτων) επιβάρυνσης του περιβάλλοντος για την εγκατάλειψη υφιστάμενων εντός ή εκτός σχεδίου παλαιών τουριστικών καταλυμάτων, τέλος που θα αποδίδεται στο περιβόητο – άφαντο – Πράσινο Ταμείο. Παρέχεται επίσης  κάποιο κίνητρο απόσυρσης (κατεδάφισης) παλαιών μονάδων, όχι όμως για κοινόχρηστες χρήσεις και αποκατάσταση του περιβάλλοντος, μόνο για τη δημιουργία νέων τουριστικών υποδομών, όχι για κοινόχρηστες χρήσεις.

Μαθαίνοντας από τα παθήματα στο Σ.τ.Ε, οι Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης (Π.Ο.Τ.Α.) θα οριοθετούνται πλέον με Προεδρικό Διάταγμα σε εκτάσεις άνω των 800 στρεμμάτων, αφού όμως προηγηθεί Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση (Σ.Π.Ε.) όπως απαιτεί η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2001/42/ΕΚ και η εθνική νομοθεσία. Να υποθέσουμε ότι και αυτή η “εκτίμηση” θα γίνεται από ειδικούς του fast track;

Πρακτικά η κυβέρνηση προωθεί την ολοκλήρωση της αποκοπής του τουρισμού από την υπόλοιπη τοπική οικονομία, με αυτάρκη συγκροτήματα “all inclusive” και επιλογές που δε μπορούν να σταθούν ούτε από οικονομική άποψη: Αρκεί να σκεφτούμε ότι μόνο στην Ισπανία υπάρχουν σήμερα ήδη για διάθεση εκατοντάδες χιλιάδες απούλητες τουριστικές κατοικίες, σε λουτροπόλεις – φαντάσματα. Η φούσκα αυτή μάλιστα των τουριστικών ακινήτων αποτέλεσε σε μεγάλο βαθμό την αφετηρία της οικονομικής κρίσης στη μεσογειακή αυτή χώρα.

Θέση των Οικολόγων Πράσινων είναι ότι η τουριστική κατοικία μπορεί να προωθηθεί μόνο σε πολύ περιορισμένη κλίμακα, με μακροχρόνιες μισθώσεις και ανακαινίσεις κτιρίων που ήδη υπάρχουν και δε χρησιμοποιούνται πια. Στην κατηγορία αυτή θα μπορούσαν να ανήκουν τα περισσότερα ΞΕΝΙΑ, που συνδυάζουν  ιδιαίτερη αρχιτεκτονική αξία με προνομιακές τοποθεσίες, αλλά και εγκαταλειμμένα σπίτια σε παραδοσιακούς οικισμούς.

Μαζί με τις τοπικές κοινωνίες οι οποίες θα πρέπει να αντιπαλέψουν κάθε νέο τουριστικό τέρας, ας ελπίσουμε ότι η κυβέρνηση δεν θα προφτάσει να εφαρμόσει στην πράξη το πολυκαταστροφικό πολυνομοσχέδιο.

Η Θεματική Ομάδα Τουρισμού των Οικολόγων Πράσινων

Το πολυσυζητημένο ‘Ισπανικό μοντέλο’ προωθείται ξανά πιεστικά με την επιχειρούμενη αναθεώρηση του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό. Οι διαδικασίες εφαρμογής του υπερ-επιταχύνονται (fast ‘fast track’) με την υπόθεση/υπόσχεση ότι θα συμβάλλει στην έξοδο της χώρας από την κρίση γεννώντας έσοδα από επενδύσεις σε τουριστική κατοικία. Σημαντικοί παράγοντες της ατμομηχανής (ή της βαριάς βιομηχανίας;) του τουρισμού δηλώνουν την ένθερμη υποστήριξη τους. Το παράδοξο είναι ότι η ενθουσιώδης προώθηση του μοντέλου επιχειρείται σε μια περίοδο που τα τρία από τα τέσσερα ‘γουρουνάκια’ (PIGS), Ισπανία και Πορτογαλία στον Ευρωπαϊκό Νότο και Ιρλανδία στο Βορρά, που το ακολούθησαν αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο ή την ίδια τη χρεωκοπία. Αφού, λοιπόν, οι εκτενείς και εμπεριστατωμένες αναλύσεις του Ισπανικού μοντέλου που έγιναν για το Χωροταξικό του Τουρισμού του κ. Σουφλιά μετά τον Μάη 2007 δεν βρήκαν ευήκοα ώτα, ερωτούνται τώρα τα τρία ‘γουρουνάκια’: γιατί, παρόλη τη στήριξη που έλαβαν, δεν τα βοήθησε αυτό το μοντέλο να θεμελιώσουν διαρκή και βιώσιμη ανάπτυξη και ποιες είναι οι προοπτικές του για το μέλλον;

Παρόλο που βαφτίστηκε ‘Ισπανικό’, το μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης με κύριο χαρακτηριστικό τα ‘σύνθετα’ τουριστικά καταλύματα (‘σύνθετα’ για συντομία) και τα γήπεδα γκολφ έχει προωθηθεί παγκόσμια ως τυποποιημένη συνταγή για τα αναπτυξιακά και δημοσιονομικά προβλήματα πολλών περιοχών. Τέτοιες ήταν οι περιπτώσεις της Ισπανίας, Πορτογαλίας και Ιρλανδίας στις δεκαετίες του 1970 και του 1980. Ιδιαίτερα στις πολύ φτωχές περιοχές της νότιας Ισπανίας και της Πορτογαλίας, η άφθονη φθηνή γη σε συνδυασμό με το ευνοϊκό κλίμα παρείχαν ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη των ‘σύνθετων’. Τα γενναιόδωρα χαμηλότοκα τραπεζικά δάνεια τροφοδότησαν ένα οικοδομικό οργασμό που ανταποκρίθηκε στην αύξηση της ζήτησης από τις βόρειες χώρες και την ανάπτυξη του τουρισμού συνταξιοδότησης (retirement tourism) μετά το 1980.

Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) στήριξε με γενναίες χρηματοδοτήσεις μεγάλα έργα υποδομών και την κατασκευή γηπέδων γκολφ και στις τρεις χώρες στις δεκαετίες 1980 και 1990. Πενήντα γήπεδα στην Ιρλανδία έλαβαν συνολικά 20 εκατομμύρια Ευρώ από το ΕΤΠΑ τη δεκαετία 1989-99. Η Πορτογαλία χρησιμοποίησε πόρους του ΕΤΠΑ για κατασκευή γηπέδων την περίοδο 2000-2006 με κόστος 3.7 εκατομμύρια Ευρώ ανά έργο. Οι σύμβουλοι γηπέδων γκολφ προτείνουν τους Κοινοτικούς πόρους μεταξύ των κύριων τρόπων χρηματοδότησης τους. Σε μια συμβολική κίνηση, ο επίτροπος κ. J. Santer επιβεβαίωσε την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στα εγκαίνια της πρωτοβουλίας ‘Committed to Green’ της European Golf Association που έγινε στα πλαίσια του κορυφαίου τουρνουά γκολφ Ryder Cup στη Valderamma της Ισπανίας το 1997.

Στις ‘χρυσές’ δεκαετίες των 1980 και 1990, τα τρία ‘γουρουνάκια’ απέκτησαν εκατοντάδες ‘σύνθετα’ και γήπεδα γκολφ που ευνόησαν την ανάπτυξη και του κλάδου των υπηρεσιών. Μεταξύ 1995 και 2010 κατασκευάστηκαν περί τα 100 γήπεδα στην Ιρλανδία, στην πλειοψηφία τους ως εξαρτήματα ‘σύνθετων’, και πολύ περισσότερα σε Ισπανία και Πορτογαλία. Έτσι, μαζί με την μεγάλη ανάπτυξη της γεωργίας, της μεταποίησης και του κατασκευαστικού τομέα,  το εισόδημα, η απασχόληση και το ΑΕΠ των τριών χωρών κατέγραψαν θεαματικούς αυξητικούς ρυθμούς.

Αυτά τα οφέλη συνοδεύτηκαν, ως γνωστό, από σοβαρά περιβαλλοντικά, κοινωνικο-οικονομικά και πολιτιστικά προβλήματα. Κυρίαρχο πρόβλημα παραμένει η εξάντληση των υδατικών πόρων που επιδεινώνεται στις επαναλαμβανόμενες περιόδους ξηρασίας, όπως αυτήν του 2005-2008 σε Ισπανία και Πορτογαλία, όπως και της υποβάθμισης των εδαφικών πόρων και της υπερβολικής ζήτησης ενέργειας. Η υπερδόμηση κατέστρεψε περαιτέρω δάση, ειδυλλιακές ακτές, προστατευόμενες περιοχές και ευαίσθητα οικοσυστήματα και αλλοίωσε σοβαρά το τοπίο. Σοβαρότερη ίσως είναι η αλλοίωση της πολιτιστικής ταυτότητας τους. Η Πορτογαλία διαφημίζεται περισσότερο σαν προορισμός γκολφ παρά σα μια χώρα με πλούσια ιστορία και πολιτισμό. Η πρώην ειδυλλιακή Κόστα ντελ Σολ στην Ισπανία έχει πλέον το χαϊδευτικό Κόστα ντελ Γκολφ …

Οι οικονομικές επιπτώσεις, αν και δύσκολο να τεκμηριωθούν πάντα, δεν είναι λιγότερο σοβαρές. Φορολογικές ελαφρύνσεις και άλλες διευκολύνσεις, αδήλωτες υπενοικιάσεις ακινήτων, άμεσες και έμμεσες διαρροές εσόδων (λόγω ξένων ιδιοκτητών) και ο all inclusive χαρακτήρας των ‘σύνθετων’ μειώνουν τα οικονομικά οφέλη. Η Μαγιόρκα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από εισαγωγές τροφίμων, νερού, εργατών και κεφαλαίου. Οικονομικά σκάνδαλα ολκής εκδικάζονται ακόμα και η κερδοσκοπία ανθεί στα τρία ‘γουρουνάκια’. Πολλές επιδοτήσεις της ΚΑΠ χρησιμοποιήθηκαν επιδέξια για κατασκευή γηπέδων γκολφ. Μετά από μακρόχρονες προσπάθειες αποφεύχθηκε η σκανδαλώδης εκτροπή του ποταμού Έμπρο που, όπως κατήγγειλε η Greenpeace στην Κοινότητα, αποσκοπούσε στην υδροδότηση των γηπέδων γκολφ στη νότια Ισπανία.

Ενδιαφέρουσα στην παρούσα συγκυρία είναι η πανηγυρική θεσμοθέτηση του χωροταξικού σχεδίου της Μαγιόρκα με κυρίαρχο στοιχείο τη χωροθέτηση τουριστικών ‘σύνθετων’ με πρόσχημα τη ρύθμιση της άναρχης τουριστικής ανάπτυξης στο νησί. Πολλά χωροταξικά σχέδια στον Ισπανικό νότο προωθήθηκαν παρόμοια συνοδευόμενα και από σκανδαλώδεις αποχαρακτηρισμούς αγροτικής γης.

Όμως, από τα μέσα της δεκαετίας του 2000 οι χρυσές εποχές τελείωσαν. Τα οικονομικά ‘θαύματα’ από επενδύσεις υψηλού κινδύνου αποδείχθηκαν ανάπτυξη σε δεκανίκια. Η παγκόσμια στεγαστική κρίση (η φούσκα των ακινήτων) που προκλήθηκε απ’ αυτό το πρότυπο ανάπτυξης και η κρίση της αγοράς του γκολφ που είχε ήδη αρχίσει έφερε και τις τρεις χώρες (και όχι μόνο) προ ανεπιθύμητων εξελίξεων. Όταν η οικονομία τους βυθίστηκε, τα ‘σύνθετα’ και τα γήπεδα γκολφ ήταν από τα πρώτα θύματα, ιδιαίτερα όσα είχαν ακατάλληλο σχεδιασμό, χωροθέτηση (π.χ. αυτά που είναι σε θέρετρα) ή υπερ-δανεισμό. Όπως έγραψε η Irish Times (16/4/2011) «κάναμε πολλά γήπεδα για λίγους γκόλφερ και τώρα αντιμετωπίζουμε το ενδεχόμενο γηπέδων-φαντασμάτων που θα πηγαίνουν μαζί με τα ξενοδοχεία ζόμπι …» … Εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι απούλητες κατοικίες, ή πωλούνται σε τιμές εξευτελιστικές, όπως και τα μη κερδοφόρα ή χρεωκοπημένα γήπεδα γκολφ. Όσα μένουν ανοικτά έχουν κυριολεκτικά ‘τσακίσει’ τις τιμές εγγραφής, ετήσιας συνδρομής και εισόδου. Τα προβλήματα επιδεινώνονται από συναλλαγματικές ισοτιμίες, ιδιαίτερα δολαρίου και Ευρώ μια που ο Αμερικανός γκόλφερ παραμένει σημαντικός πελάτης.

Ανεργία, που κυμαίνεται μεταξύ 14 και 24% μετά το 2008, μαστίζει και τα τρία ‘γουρουνάκια’ ακόμα και στις περιοχές των μεγάλων συγκεντρώσεων ‘σύνθετων’ και γηπέδων γκολφ (Αλγκάρβ στη Πορτογαλία, Μούρθια και Ανδαλουσία στην Ισπανία, Βόρεια Ιρλανδία). Η Ιρλανδία είναι σε καθεστώς μνημονίου, η Πορτογαλία οριστικοποιεί το δικό της ενώ η Ισπανία πασχίζει να το αποφύγει. Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμα και σ’ αυτή την τραγική κατάσταση τα τρία γουρουνάκια ακούνε την ίδια συμβουλή: να επαναλάβουν τη συνταγή … Ό,τι ακούει και η Ελλάδα και προσπαθεί να συμμορφωθεί. Πόσο βιώσιμο και προσοδοφόρο, όμως, είναι το Ισπανικό μοντέλο στις τωρινές εγχώριες και παγκόσμιες συγκυρίες;

Οι προβλέψεις της μελλοντικής ζήτησης και των εσόδων από τουριστικό προϊόν ‘Ισπανικού’ τύπου είναι στην καλύτερη περίπτωση αβέβαιες. Ο αριθμός των πελατών γενικά και των γκόλφερ ειδικά εξαρτάται από τις αναμενόμενες μεταβολές πληθυσμού και εισοδήματος. Ο πληθυσμός των αναπτυγμένων χωρών προέλευσης πελατών μειώνεται, γηράσκει και φτωχαίνει … Στους αβέβαιους καιρούς μας η οικονομική ελίτ συρρικνώνεται. Εδώ και χρόνια, σημαίνοντες παράγοντες εκτιμούν ότι η αγορά του γκολφ έχει κορεσθεί, ενώ παράλληλα, ο συρμός του γκολφ φθίνει γιατί μεταβάλλονται τα πρότυπα ζωής (λιγότερος διαθέσιμος χρόνος, χρήση υπολογιστή, εναλλακτικές ασχολίες ελεύθερου χρόνου). Πολλά γήπεδα γκολφ παραμένουν άδεια επί μακρόν … Η αβεβαιότητα της ζήτησης και των εσόδων εντείνεται από τον ισχυρό ανταγωνισμό από καθιερωμένους και αναδυόμενους προορισμούς γκολφ που διαθέτουν φτηνή γη και φτηνό εργατικό δυναμικό και ελέγχονται από το ίδιο σχήμα τουριστικών πρακτόρων και επενδυτών.

Δύο άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τόσο τη ζήτηση όσο και την ανταγωνιστικότητα των ‘σύνθετων’ και των γηπέδων γκολφ είναι η ενεργειακή κρίση και η κλιματική μεταβολή. Η διαφαινόμενη εξάντληση (peak oil) και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου καθώς και η υστέρηση της κάλυψης της ζήτησης ενέργειας από εναλλακτικές πηγές κάνουν λιγότερο ελκυστικούς τους μακρινούς προορισμούς και έχουν συμβάλλει στην ανάπτυξη ‘σύνθετων’ στις χώρες προέλευσης των πελατών (π.χ. Αγγλία, Γερμανία, κ.λπ.). Η κλιματική μεταβολή, σύμφωνα με πλήθος αναλύσεων, αναμένεται να προκαλέσει μεγάλες γεωγραφικές ανακατατάξεις στην ελκυστικότητα των προορισμών. Η νότια Μεσογειακή ζώνη θα χάσει αρκετούς τουρίστες λόγω αύξησης της θερμοκρασίας και επιμήκυνσης της θερμής και ξηρής περιόδου. Παράλληλα, οι βελτιωμένες κλιματικές συνθήκες στον Βορρά (Βαλκανικές χώρες και βορειότερα) ευνοούν ήδη την ανάπτυξη θερέτρων γκολφ και παραθεριστικής κατοικίας. Ας μη ξεχνάμε ότι η κλιματική μεταβολή συνεπάγεται επίσης μείωση των υδατικών πόρων και ισχυρό ανταγωνισμό μεταξύ υδροβόρων δραστηριοτήτων όπως είναι τα ‘σύνθετα’, τα γήπεδα γκολφ και η γεωργία.

Τα ‘τρία γουρουνάκια’ λένε στο τέταρτο, λοιπόν, ότι σε χαλεπούς καιρούς και στη συγκεκριμένη συγκυρία δεν είναι οικονομικά ορθολογικό να επιταχυνθεί, διευκολυνθεί και επιδοτηθεί η εφαρμογή του ‘Ισπανικού’ μοντέλου γιατί η οικονομική του απόδοση και οι κοινωνικο-οικονομικές και περιβαλλοντικές του επιπτώσεις είναι αρνητικές και οι μελλοντικές προβλέψεις είναι δυσοίωνες. Δύσκολα θα πουληθούν οι 700.000 νέες παραθεριστικές κατοικίες και δυσκολότερα θα αποδώσουν τα 25 τουλάχιστον γήπεδα γκολφ που προτείνονται και μάλιστα σε ξηροθερμικές περιοχές της χώρας.

Η τουριστική ανάπτυξη που θα ωφελήσει το τέταρτο ‘γουρουνάκι’ απαιτεί ένα μοντέλο στον αντίποδα του ‘Ισπανικού’ και υπό δύο απαράβατες προϋποθέσεις. Πρώτα, ότι θα ενταχθεί σε αναπτυξιακό και χωροταξικό σχεδιασμό που προωθεί παραγωγικές καινοτομικές δραστηριότητες, λειτουργικά συνδεδεμένες με καταναλωτικές όπως ο τουρισμός, και ελέγχει την άναρχη δόμηση. Δεύτερον, ότι θα αποκατασταθεί το λαβωμένο φυσικό, πολιτιστικό, οικιστικό και τουριστικό κεφάλαιο για να αξιοποιηθεί κατόπιν τοπικά και συμμετοχικά, με μέτρο και σε κλίμακα. Επιτυχημένα παραδείγματα υπάρχουν και στη χώρα και σε γειτονικές χώρες. Μόνο ένα αυθεντικό, επομένως ανταγωνιστικό, τουριστικό, και όχι μόνο, προϊόν, που αποδεδειγμένα έχει διαρκή και μεγάλη ζήτηση και αποδίδει τοπικά οφέλη μπορεί να βοηθήσει στην έξοδο από την κρίση. Ποιος θα προωθήσει, άραγε, το μοντέλο που θα το προσφέρει;

Το προσχέδιο φαίνεται να διαπνέεται από μια τακτοποιητική-εισπρακτική λογική, και είναι μάλλον ήδη προϊόν διαβούλευσης με την εργοδοσία του κλάδου και ενδιαφερόμενους επενδυτές στα πλαίσια της περεταίρω ανάπτυξης του ήδη υπεραναπτυγμένου (αλλά άναρχα και χωρίς υποδομές) Θαλάσσιου Τουρισμού. Δεν περιέχει όμως άρθρα που θα εξασφαλίζουν οφέλη στην τοπική κοινωνία και οικονομία από αυτήν την ανάπτυξη και δεν θέτει κάποια όρια ή χωροθέτηση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, η κάποιο πλαίσιο για ανάπτυξη περιβαλλοντικά-φιλικών υποδομών. Επίσης απουσιάζει η μνεία και η ενίσχυση πράσινων μορφών θαλάσσιου τουρισμού που δεν απαιτούν καύση ορυκτών καυσίμων. Η συμπερίληψη ενός άρθρου σφήνα (Άρθρο 20) για τον Αλιευτικό Τουρισμό είναι θετική αλλά πρόχειρη, με ασαφές αποτέλεσμα: από τη μία αφήνει παραθυράκι στο να αυτοχαρακτηρίζεται ο οποιοσδήποτε ως ψαράς, από την άλλη φαίνεται να περιορίζει ασφυκτικά το αντικείμενο του αλιευτικού τουρισμού και να αποκλείει πχ το συνδυασμό με άλλα είδη τουρισμού αλλά και τη συνεργασία ψαράδων με εταιρείες θαλάσσιου οικοτουρισμού, εκπαιδευτικού και περιβαλλοντικού τουρισμού, οργανώσεις προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ο Αλιευτικός Τουρισμός ουσιαστικά χρειάζετα ιένα ολόκληρο σχέδιο νόμου, το οποίο θα περιέχει λεπτομερή άρθρα αλλά και προβλέψεις ώστε να μην εντείνει τα φαινόμενα της υπεραλίευσης και της παράνομης αλιείας.

Συγκεκριμένα, ανά άρθρο, εκτιμούμε τα εξής: είναι θεωρητικά θετική – και για την μείωση της φοροδιαφυγής – η αποσαφήνιση των σχετικών διατάξεων και η συγκέντρωση τους σε ένα νόμο, αρκεί ο νόμος νααπλουστεύει πράγματι τις διαδικασίες, να είναι εφαρμόσιμος στην πράξη και να μην δημιουργεί απλά μειονεκτήματα στη χρήση της ελληνικής σημαίας, δεδομένου ότι δικαίωμα
εκτέλεσης ταξιδίων έχουν και τα πλοία αναψυχής με σημαία χώρας ΕΕ, Ε.Ο.Χ και Ε.Ζ.Ε.Σ. (Άρθρο 3).

Η απαίτηση προσκόμισης δικαιολογητικών για την απόκτηση άδειας επαγγελματικών πλοίων αναψυχής (Άρθρο 2) από μόνη της, δηλαδή με την απουσία επαρκώς στελεχωμένων ελεγκτικών μηχανισμών, δεν μπορεί να αποτρέψει το φαινόμενο μεγάλα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής να δηλώνονται ως επαγγελματικά για να γλυτώνουν τον φόρο, ή σκάφη με ξένες σημαίες να λειτουργούν ως επαγγελματικά, χωρίς ουσιαστικά να ελέγχονται και δημιουργώντας αθέμιτο ανταγωνισμό.

Στο Άρθρο 4 παρατηρεί κανείς μια υπερβολική διάθεση παρακολούθησης όλων των στοιχείων και των διαδρομών των επιβαινόντων, με αναφορά σε ανάγκη <<πιστοποίηση ταυτοπροσωπίας>> καθενός από τους επιβάτες.

Το άρθρο για την Οργανική σύνθεση του προσωπικού των επαγγελματικών πλοίων (Άρθρο 5) είναι ασαφές και δεν φαίνεται να εξασφαλίζει συνθήκες ασφάλειας.

Το παράβολο για έκδοση άδειας επαγγελματικού πλοίου αναψυχής (Άρθρο 7) είναι αρκετά χαμηλό για τα μεγάλα πλοία, εφόσον υπολογίζεται ανά μέτρο, μάλλον θα έπρεπε να υπάρχει κλιμάκωση.

Το ασφαλιστικό ποσό για πρόκληση θαλάσσιας ρύπανσης 90.000 Ευρώ ( Άρθρο 8 ) είναι πολύ χαμηλό.

Το άρθρο 9 (Ημερόπλοια) ορίζει ότι τα επαγγελματικά τουριστικάημερόπλοια πρέπει να έχουν μεταφορική ικανότητα τουλάχιστον 20 επιβατών, διάρκεια ταξιδιού μέχρι 12 ωρών και επιστροφή στον αφετήριο λιμένα. Αυτά όλα είναι μάλλον αυθαίρετα και περιοριστικά. Γιατί δεν μπορεί ένα πλοίο 15 επιβατών, με διάρκεια περιήγησης 13 ωρών και επιστροφή σε διαφορετικό λιμένα να ονομαστεί ημερόπλοιο;

Το άρθρο 12 που απαλλάσσει από τη φορολογία τα <<ναυταθλητικά>> σκάφη, δημιουργεί παραθυράκι, καθώς είναι ασαφές, και καθώς αρκετές μεγάλες εταιρείες διαθέτουν πχ. Ιστιοπλοϊκά για αγώνες, αλλά και για προωθητικούς-επιχειρηματικούς σκοπούς.

Το άρθρο 13 απαλλάσσει όλα τα ιδιωτικά πλοία αναψυχής, ανεξαρτήτως μεγέθους, από την υποχρέωση να έχουν οργανική σύνθεση πληρώματος.

Το άρθρο 14 φαίνεται να παρέχει ένα τρόπο μείωσης της φορολόγησης /αποφυγής τεκμηρίων για τα ιδιωτικά σκάφη μέσω δημιουργίας Εταιρειών Ιδιωτικών Πλοίων Αναψυχής οι οποίες θα είναι μη-κερδοσκοπικές!

Το άρθρο 16 χαρίζει πρόστιμα και παύει ποινικές διώξεις σε παλαιούς παραβάτες με ένταξη σε ρύθμιση όπως γίνεται εξάλλου με τα αυθαίρετα.

Ο ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΕΜΟΣ Ν Αιγαίου προτείνει, επίσης, τις κατευθύνσεις για μια νέα στρατηγική της περιφέρειας για τον τουρισμό στο Ν Αιγαίο και παραθέτει ιδέες για το τι πρέπει να αναδείξει και υποστηρίξει η επικοινωνιακή πολιτική για τα νησιά το διάστημα 2012-2015. Η συζήτηση για την προβολή των νησιών δεν μπορεί να είναι αποκομμένη από τη συζήτηση για μια νέα στρατηγική για τον τουρισμό ώστε να είναι βιώσιμος, να δημιουργεί ευκαιρίες αξιοπρεπούς απασχόλησης σε ντόπιους και ιδιαίτερα νέους από την περιοχή, να ενισχύει τοπικές παραγωγικές δραστηριότητες και να αποτελεί εργαλείο μακροχρόνιας προστασίας του περιβαλλοντικού και πολιτισμικού πλούτου των νησιών.

Ο Νίκος Χρυσόγελος, επικεφαλής του ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΥ ΑΝΕΜΟΥ Ν Αιγαίου και Γραμματέας του Περιφερειακού Συμβουλίου τόνισε:

«Η συζήτηση για την όποια προβολή των νησιών δεν μπορεί, φυσικά, να ξεκινάει αρχές Μαΐου, γιατί προφανώς δεν θα είναι προϊόν σοβαρού σχεδιασμού και προσεκτικής στόχευσης. Ο υπάρχον προϋπολογισμός αλλά και η παράθεση στην επιστολή της αρμόδιας αντιπεριφερειάρχου παραδειγμάτων τουρισμού εντελώς αντιφατικών μεταξύ τους,  δείχνουν ότι είναι εξαιρετικά δύσκολη η προώθηση την φετινή χρονιά μιας νέας ολοκληρωμένης πρότασης για έναν διαφορετικό τουρισμό στο Ν. Αιγαίο, συστατικό κομμάτι της οποίας θα έπρεπε να είναι και η επικοινωνιακή στρατηγική για τα νησιά. Για τη φετινή χρονιά οι υπάρχοντες στην Περιφέρεια Ν Αιγαίου πόροι για προβολή των νησιών προτείνουμε να διατεθούν αποκλειστικά στην ανάδειξη των χαρακτηριστικών τοπικών προϊόντων και της κουζίνας του Ν. Αιγαίου και κάθε νησιού, με την προτροπή στους τουρίστες να αναζητούν αυτά τα προϊόντα. Με αυτόν τον τρόπο οι επαγγελματίες που επιδιώκουν την ποιότητα θα υποστηριχθούν, η ζήτηση για τοπική ποιοτική παραγωγή θα αυξηθεί και  θα προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα η σύνδεση του τουρισμού με άλλες μορφές οικονομικής δραστηριότητες. Μεγάλη έμφαση πρέπει να δοθεί στις τοπικές ποικιλίες που πρέπει να αναδειχθούν. Έτσι η προβολή των νησιών θα συνδεθεί με την προσπάθεια αλλαγής του κυρίαρχου τουριστικού μοντέλου που οδήγησε σε παρακμή της τοπικής παραγωγής και σε αύξηση της εξάρτησης από εισαγωγές προϊόντων.

Με χρηματοδότηση από άλλες πηγές του προϋπολογισμού της Περιφέρειας Ν Αιγαίου αλλά και μέσα από συνεργασίες πρέπει να υπάρξει μια σοβαρή προσπάθεια προστασίας, αναβάθμισης κι ανάδειξης των μονοπατιών που υπάρχουν σε κάθε νησί. Η Περιφέρεια Ν Αιγαίου θα μπορούσε να συνεργαστεί με υπηρεσίες της, δήμους, φορείς, επαγγελματίες ώστε να συγκεντρώσει σχετικό υλικό   και να το παραχωρήσει δωρεάν σε ιστοσελίδες, μπλοκ και γενικότερα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που υπάρχουν στα νησιά μας, ώστε να αναδείξουν αυτόν τον μοναδικό πλούτο, αποτέλεσμα αξιοθαύμαστης δημιουργίας χιλιάδων ανθρώπων που έζησαν στην περιοχή τους προηγούμενους αιώνες. Αναγκαία, όμως, είναι μια ξεκάθαρη στρατηγική από την Περιφέρεια για προστασία και ανάδειξη των μονοπατιών, κάτι που αν κρίνουμε από τις σχετικές προβλέπεις στον προϋπολογισμό, που δεν ξεπερνούν τις 80.000 ευρώ, δεν φαίνεται να υπάρχει. Ας ελπίσουμε ότι θα αντιληφθεί το λάθος της και θα αλλάξει πολιτική».

Πραγματοποιείται σήμερα στις εγκαταστάσεις της Πανελλήνιας Έκθεσης Λαμίας Προσυνεδριακή εκδήλωση για τον αγροτουρισμό, ενόψει του κεντρικού Συνεδρίου «Αγροτουρισμός 2011» που θα γίνει, το Σεπτέμβρη στην Αθήνα.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι θεωρούμε ότι ο γνήσιος Αγροτουρισμός πρέπει να υλοποιείται από την τοπική κοινωνία, από τους ίδιους τους αγρότες, κατά προτίμηση σε αγροκτήματα και σε σύνδεση με τη Βιολογική Γεωργία, τοπικούς συνεταιρισμούς και τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως το τρένο. Χρειάζεται κατάλληλη εκπαίδευση, συνεργασία σε δημοτικό και περιφερειακό επίπεδο, και ανάλογη δικτύωση και προβολή στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Δεν αποτελεί ευκαιρία για γρήγορο πλουτισμό, ή για ροκάνισμα ευρωπαϊκών ενισχύσεων ως αντίβαρο στις μειούμενες αγροτικές επιδοτήσεις, αλλά μια στροφή προς ένα ποιοτικότερο και οικολογικότερο τρόπο διακοπών ποιοτικότερης διαβίωσης για τους συντελεστές του, και λύση για την καταπολέμηση της διογκούμενης ανεργίας. Αντί όμως για κυβερνητική στήριξη σε τέτοιες ελπιδοφόρες μορφές πράσινου τουρισμού, βλέπουμε μια μονομανία με το πράσινο του γκολφ, και του γκαζόν των συγκροτημάτων παραθεριστικών κατοικιών που ξεφυτρώνουν σε όλη την επικράτεια, εις βάρος δασικών και αγροτικών εκτάσεων εκτοπίζοντας παραδοσιακούς κατοίκους και ασχολίες.

Παρά την κυβερνητική αδιαφορία, οι Περιφέρειες και οι Δήμοι πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους και αφενός να αντισταθούν στην δήθεν – αναπτυξιακή λαίλαπα – ξεπούλημα και αφετέρου να εξερευνήσουν με βάση και την καλή πρακτική γειτονικών χωρών, εναλλακτικά, οικολογικά τουριστικά μοντέλα όπως ο γνήσιος Αγροτουρισμός.

Για τη Φθιώτιδα θεωρούμε ότι ο αγροτουρισμός είναι στα σπάργανα και είναι φυσικά μια πρόκληση για το μέλλον. Περιοχές όπως οι ορεινές κοινότητες της Οίτης, η Λοκρίδα και το οροπέδιο του Δομοκού, μπορούν κάλλιστα να αναπτύξουν τέτοιες πρωτοβουλίες, αρκεί να υπάρξει ζήλος και μεράκι και βέβαια να ξεφύγουν από τη λογική του εύκολου και επιδοτούμενου μοντέλου.

Πληροφορίες: Στέφανος Σταμέλλος τηλ 6977261256

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ
Κολοκοτρώνη 13 35100 Λαμία
http://oikologoi-prasinoi-fthiotidas.blogspot.com
greenfth@otenet.gr
τηλ-φαξ: 2231033593 & 2231021007 6977261256

Την δεύτερη ημέρα (29 Απριλίου) στην αίθουσα Aula Magna του Πανεπιστημίου της Σόφιας παρουσιάστηκαν οι δραστηριότητες των Οικολόγων Πράσινων για την υποστήριξη του Ποδηλατικού Τουρισμού στην περιοχή των Βαλκανίων, οι προοπτικές των σιδηροδρόμων στην Νότιο-Ανατολική Ευρώπη αλλά και η τραγική κατάσταση του ΟΣΕ.

Μετά την επιτυχημένη συμμετοχή των ΟΠ στην συν-διοργάνωση  τον Απρίλιο του 2009 της ποδηλατικής διαδρομής στα Ελληνοβουλγαρικά και Ελληνοτουρκικά σύνορα στην περιοχή του Β. Έβρου, οι ΟΠ πήραν μέρος το 2010 στο σεμινάριο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον ποδηλατικό τουρισμό στην περιοχή και εργάστηκαν για την ελληνική αίτηση συμμετοχής στην Ευρωπαϊκή Δράση ENT/TOU/10/611: «Προώθηση του ποδηλατικού τουρισμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μέσα από την αειφόρο ανάπτυξη του τουρισμού» που αφορούσε την διαδρομή Eurovelo13-Iron Curtain Trail. Μετά το τέλος του συνεδρίου, ο Γ. Φαρφαράς πήρε μέρος σε συνάντηση στα γραφεία του Συνδέσμου Εναλλακτικού Τουρισμού Βουλγαρίας μαζί τον Πράσινο ευρωβουλευτή M.Cramer (εμπνευστή της διαδρομής Iron Curtain Trail) και μέλη των οργανώσεων που πρόκειται να υλοποιήσουν σχετικές δράσεις για την υλοποίηση του ευρωπαϊκού προγράμματος στην περιοχή των ελληνοβουλγαρικών συνόρων και αποφασίσθηκε η διερεύνηση νέων ποδηλατικών διαδρομών του Eurovelo13 εκτός από την περιοχή του Έβρου, στις περιοχές των νομών Σερρών και Δράμας μέσα στο ελληνικό έδαφος. Συζητήθηκαν επίσης οι εξελίξεις ανάλογου προγράμματος ποδηλατικού τουρισμού στα σύνορα Βουλγαρίας και ΠΓΔΜ καθώς μετά το μνημόνιο συναντίληψης που υπέγραψαν 4 περιφέρειες της περιοχής τον Απρίλιο του 2010, πρόκειται να δημιουργηθεί συνοριακή διάβαση για πεζούς και ποδηλάτες μεταξύ των χωριών Staro Konjarevo και Gabrene με σκοπό να βελτιωθεί η διαδρομή ανάμεσα στις πόλεις Strumica και Petric.

Περισσότερες πληροφορίες: Γ. Φαρφαράς 6936 888 967